Ten sposób podejscia czyni z nauczyciela centralna postac w sytuacji uczenia sie

Ten sposób podejścia czyni z nauczyciela centralną postać w sytuacji uczenia się. Jeżeli nauczyciel wynagradza i karze w sposób właściwy, uczenie się będzie przebiegało należycie. Jeżeli jednakże czyni to w sposób niewłaściwy dzieci albo nie będą się uczyły w ogóle, albo będą się uczyły rzeczy złych. Dlatego więc odpowiedzialność za uczenie się ponosi raczej nauczyciel niż dziecko. Zdarza się, że często mieszamy kontrolowanie z nauczaniem. Continue reading „Ten sposób podejscia czyni z nauczyciela centralna postac w sytuacji uczenia sie”

Prawda jest, ze ludzie poznaja fakty i ucza sie nowych wiadomosci, ale czynia to wlaczajac je do uprzednich doswiadczen

Prawdą jest, że ludzie poznają fakty i uczą się nowych wiadomości, ale czynią to włączając je do uprzednich doświadczeń. Inaczej mówiąc, poznajemy fakty i wiadomości w powiązaniu z innymi wiadomościami, umiejętnościami, potrzebami, pojęciami, stanowiącymi już część życia i doświadczenia osoby uczącej się. Jeżeli to, czego się uczymy, nie staje się czymś koniecznym lub pożytecznym dla naszego działania jako jednostek, szybko zostaje zapomniane. Możemy zapamiętać jakiś oddzielny fragment, wiedzy na krótki czas, żeby zdać egzamin i w ten sposób uniknąć kary w formie złego stopnia lub niezadowolenia nauczyciela, którego lubimy i szanujemy. Kiedy jednak otrzymało się stopień, a nauczyciel jest z odpowiedzi zadowolony, bezużyteczny materiał przechodzi w otchłań zapomnienia. Continue reading „Prawda jest, ze ludzie poznaja fakty i ucza sie nowych wiadomosci, ale czynia to wlaczajac je do uprzednich doswiadczen”

Nie ma miejsca na uczenie sie, gdy jednostka nie odczuwa potrzeby uczenia sie

Nie ma miejsca na uczenie się, gdy jednostka nie odczuwa potrzeby uczenia się. Gdy Cal miał trzynaście lat, matka i starsza siostra próbowały nauczyć go tańczyć. Cal nie interesował się tańcem, nie interesował się również dziewczynkami. Jednak życzenia rodziny przeważyły i Cal był z siostrą na dwunastu lekcjach tańca. Był tak niepojętnym i niezgrabnym uczniem, że w końcu dano mu spokój uznając, że sprawa jest beznadziejna. Continue reading „Nie ma miejsca na uczenie sie, gdy jednostka nie odczuwa potrzeby uczenia sie”

Powodzenie w nauce polega na rozwoju szerszych pojec i ukladów odniesienia, co umozliwia z kolei poznanie szerszej i bogatszej róznorodnosci faktów i wiadomosci

Powodzenie w nauce polega na rozwoju szerszych pojęć i układów odniesienia, co umożliwia z kolei poznanie szerszej i bogatszej różnorodności faktów i wiadomości. Te pojęcia i układy odniesienia pomagają jednostce dostrzec stosunki między elementami wiedzy. Dostrzeganie tych wzajemnych powiązań sprawia, że wiadomości nie tylko nabierają pełniejszego znaczenia, lecz stają się również bardziej użuteczne Earl C. Kelley tak komentuje tę popularną i tradycyjną teorię. Nauczyciele i rodzice na ogół uważają wiedzę za coś, co istnieje samo przez się od dłuższego czasu a uczeń ,potrzebuje tylko sięgnąć i nabyć ją. Continue reading „Powodzenie w nauce polega na rozwoju szerszych pojec i ukladów odniesienia, co umozliwia z kolei poznanie szerszej i bogatszej róznorodnosci faktów i wiadomosci”

Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich

Sekwencjonowanie całego egzonu jest diagnostycznym podejściem do identyfikacji wad molekularnych u pacjentów z podejrzeniem zaburzeń genetycznych. Metody
Opracowaliśmy rurociągi techniczne, bioinformatyczne, interpretacyjne i walidacyjne do sekwencjonowania całego eksonu w certyfikowanym laboratorium klinicznym, aby zidentyfikować warianty sekwencji leżące u podłoża fenotypów choroby u pacjentów.
Wyniki
Prezentujemy dane dotyczące pierwszych 250 probantów, dla których polecający lekarze zlecili sekwencjonowanie całego egzaminu. Pacjenci prezentowali szereg fenotypów sugerujących potencjalne przyczyny genetyczne. Continue reading „Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich”

Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich AD 4

Pozostałe warianty porównano obliczeniowo z listą zgłoszonych mutacji z Human Gene Mutation Database.17 Warianty w tej bazie danych z mniejszą częstością alleli mniejszą niż 5% zgodnie z projektem 1000 genomów 18 lub danymi ESP5400 z National Heart, Lung oraz projekt instytutu krwi GO Project Exome (http://evs.gs.washington.edu/EVS) zostały zachowane. W przypadku zmian, które nie znajdują się w bazie danych mutacji genów ludzkich, warianty synonimiczne, warianty intronalne, które przekraczały 5 bp od granic egzonów (które prawdopodobnie nie wpływają na łączenie matrycowych RNA) oraz powszechne warianty (częstość mniejszych alleli,> 1%) były również odrzucono (rysunek 1). Interpretacja danych
Warianty sekwencjonowania całego egzomu (tj. Mutacje sekwencji DNA), które pozostały po etapach opisanych powyżej, zostały sklasyfikowane jako szkodliwe mutacje (potencjalnie patogenne warianty), warianty o nieznanym znaczeniu klinicznym lub łagodne warianty, zgodnie z wytycznymi interpretacji American College Genetyki i Genomiki Medycznej (ACMG) .19 Mutanty i warianty o nieznanym znaczeniu klinicznym zostały następnie sklasyfikowane jako powiązane lub niepowiązane z fenotypem pacjenta i jako potencjalnie działające medycznie mutacje, mutacje recesywne u nosicieli lub mutacje bez znanych stowarzyszeń chorobowych. Continue reading „Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich AD 4”

Współpraca akademicka, fundacja i przemysł w poszukiwaniu nowych terapii cd

We współpracy z CFF, Vertex Pharmaceuticals odkrył wakaftor z zastosowaniem wysokoprzepustowego badania przesiewowego, które zostało pierwotnie zaprojektowane przez Aurora Biosciences i przejęte przez Vertex w 2001 roku. Ponieważ mutacja G551D jest przenoszona tylko przez około 2000 pacjentów z mukowiscydozą na całym świecie, wielonarodowe wymagany był plan rozwoju klinicznego. Stosując metodę precyzyjnej medycyny, Vertex był w stanie wykorzystać już genotypowaną populację pacjentów i międzynarodową społeczność mukowiscydozy, która była dobrze przygotowana do przeprowadzenia niezbędnych badań klinicznych. Takie podejście doprowadziło do szybkiego uruchomienia i rejestracji wczesnych i kluczowych badań klinicznych, publikacji wyników, 23 oraz zatwierdzenia iwakaftoru przez FDA w 2011 r. – proces ten trwał zaledwie 4 lata. Continue reading „Współpraca akademicka, fundacja i przemysł w poszukiwaniu nowych terapii cd”

Leczenie zaburzeń związanych z używaniem opioidów czesc 4

Metadon i buprenorfina dają podobną poprawę podczas odstawiania opioidów, chociaż buprenorfina wiąże się z mniejszą sedacją i depresją oddechową. W celu uniknięcia silniejszego odstawienia buprenorfiny należy rozpocząć od 12 do 18 godzin po ostatnim podaniu opioidów pacjentom, którzy niewłaściwie stosują krótko działające opioidy (48 godzin u pacjentów otrzymujących długo działające leki, takie jak metadon), z początkowymi dawkami 4 do 8 mg. W zależności od reakcji pacjenta można podawać dodatkowe dawki do 16 mg. Po ustabilizowaniu się stanu pacjenta na 3 do 5 dni dawka jest często zmniejszana przez 2 lub więcej tygodni; więcej próbek moczu pozbawionych opioidów obserwuje się w 4-tygodniowym protokole redukcji, niż w przypadku krótszego protokołu redukcji.
Podejścia do rehabilitacji i konserwacji
tło
Kiedy pacjenci wyrażają zainteresowanie przerwaniem lub zmniejszeniem używania narkotyków, podstawa opieki zależy od tego samego rodzaju poznawczego podejścia behawioralnego, które jest stosowane w innych przewlekłych, nawracających schorzeniach, takich jak nadciśnienie i cukrzyca.1,30 Te podejścia obejmują pracę z pacjentami zachęcanie do motywacji do zmiany, zwiększanie przestrzegania zaleceń lekarskich poprzez edukację, nagradzanie współpracy z wytycznymi dotyczącymi leczenia, 30,31 utrzymywanie wysokiej motywacji i nauczanie sposobów minimalizowania nawrotów do zażywania narkotyków. Continue reading „Leczenie zaburzeń związanych z używaniem opioidów czesc 4”

Leczenie zaburzeń związanych z używaniem opioidów cd

Leczenie opioidów bez opioidów. Jak wskazano w Tabeli 3, agoniści .2-adrenergiczni, tacy jak klonidyna (Catapres) lub tizanidyna (Zanaflex) mogą być stosowane poza wskazaniami w celu zmniejszenia lęku, piloerekcji i innych objawów. i objawy nadaktywności autonomicznej.22 Niepokój i bezsenność są leczone benzodiazepinami lub innymi lekami uspokajającymi. Biegunkę, nudności i wymioty są rozwiązywane za pomocą loperamidu (Imodium), prochlorperazyny (Compazine) lub obu tych substancji razem z napojami sportowymi lub płynami dożylnymi. Ból łagodzi się za pomocą niesteroidowych środków przeciwzapalnych, takich jak naproksen (Aleve). Continue reading „Leczenie zaburzeń związanych z używaniem opioidów cd”

Leczenie zaburzeń związanych z używaniem opioidów ad

Takie leczenie może również pomóc pacjentom lepiej rozważyć abstynencję od opioidów, ponieważ mogą oni myśleć jaśniej po przejściu ostrej fazy wycofania. Jednak samo w sobie, wycofanie pod nadzorem medycznym zwykle nie wystarcza do długotrwałego wyzdrowienia i może zwiększać ryzyko przedawkowania u pacjentów, którzy utracili tolerancję na opioidy (tj. Potrzebę wyższych dawek leku w celu wywołania działania ) i wznowić stosowanie tych leków.10,12 Wielokrotne niewłaściwe stosowanie opioidów powoduje tolerancję, a także długotrwałe pragnienie, które zwykle wymaga dodatkowego leczenia, aby uniknąć nawrotu zażywania narkotyków. Tabela 2. Tabela 2. Continue reading „Leczenie zaburzeń związanych z używaniem opioidów ad”