Faza 2 Próba Ponatinib w Philadelphia Chromosom-dodatnie białaczki AD 6

Panel B pokazuje odsetki pacjentów z CML fazy akcelerowanej, którzy mieli dużą odpowiedź hematologiczną, główną odpowiedź cytogenetyczną, całkowitą odpowiedź cytogenetyczną lub główną odpowiedź molekularną. Oszacowano, że 48% (95% CI, 32 do 63) pacjentów z poważną odpowiedzią hematologiczną będzie miało trwałą odpowiedź co najmniej 12 miesięcy. Całkowity czas przeżycia oszacowano na 84% po 12 miesiącach. Panel C pokazuje odsetki pacjentów z CML fazy blastycznej, którzy mieli dużą odpowiedź hematologiczną, główną odpowiedź cytogenetyczną lub pełną odpowiedź cytogenetyczną. Continue reading „Faza 2 Próba Ponatinib w Philadelphia Chromosom-dodatnie białaczki AD 6”

Faza 2 Próba Ponatinib w Philadelphia Chromosom-dodatnie białaczki AD 5

Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów na linii podstawowej. Charakterystykę demograficzną i wyjściową pacjentów podsumowano w tabeli oraz w tabeli S1 w dodatkowym dodatku. Trzydzieści siedem procent pacjentów otrzymało dwa inhibitory kinazy tyrozynowej (imatinib, dasatinib, nilotynib lub bosutinib), a 55% otrzymało trzy lub więcej. Inne wcześniejsze terapie obejmowały cytarabinę (w 23%) i interferon alfa (w 34%). Continue reading „Faza 2 Próba Ponatinib w Philadelphia Chromosom-dodatnie białaczki AD 5”

Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich AD 2

Długookresowe poszukiwanie diagnostyki genetycznej, zwanej diagnostyczną odyseją , ma również wpływ na społeczne wydatki medyczne, przy nieudanych próbach zużywających ograniczone zasoby. Sekwencjonowanie genomowe za pomocą masowo równoległych technologii sekwencjonowania nowej generacji okazało się być skuteczną alternatywą dla testów specyficznych dla locus i testów panelowych na genach w warunkach badawczych dla ustalenia nowej genetycznej podstawy choroby.6-12 Początkowe zastosowanie następnego – podejścia do sekwencjonowania generacji do diagnozy klinicznej stawiają wyzwania. Poza technicznymi wyzwaniami testu genomicznego i analizami bioinformatycznymi ogromnych ilości danych, wydajność diagnostyczna w klinicznych warunkach laboratoryjnych dla niewyselekcjonowanych pacjentów o szerokim zakresie fenotypów jest nieznana. Co więcej, przesłuchanie egzem może odkryć dodatkowe ustalenia, komplikujące raportowanie13. Continue reading „Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich AD 2”

Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich AD 9

Na przykład 7 pacjentów, w tym ci z mutacjami w ARID1A, ARID1B (u 2 pacjentów), KANSL1, SMARCB1, SRCAP i C5orf42, nie otrzymaliby diagnozy, gdyby badanie to przeprowadzono przed 2012 r., Kiedy niektóre raporty z badań stały się dostępne . Okresowe monitorowanie literatury i baz danych może zatem pomóc w zdiagnozowaniu wielu dodatkowych przypadków Dodatkowe informacje z badań rodzinnych lub dalsze informacje zwrotne od lekarzy kierujących mogą również ustalić więcej diagnoz wśród przypadków w naszym badaniu, które nie zostały jeszcze zidentyfikowane poprzez sekwencjonowanie całego egzonu. Potwierdzenie kliniczne jest często jedynym sposobem ustalenia wiarygodności diagnozy. Często nie jest dostępny drugi test laboratoryjny, aby niezależnie potwierdzić diagnozę. Continue reading „Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich AD 9”

Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 6

Rodzaje i przebieg w czasie nawrotowych żylnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych przedstawiono w Tabeli 2 i na Rysunku 2. Górne granice przedziałów ufności 95% współczynników ryzyka dla nawrotowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z zakrzepicą żył głębokich lub zatorowością płucną nie przekraczały ustalonego marginesu 1,5 (tabela 2). Wśród pacjentów z zatorowością płucną i oznakami dysfunkcji prawej komory (poziom NT-proBNP> 500 pg na mililitr), nawrotowa żylna choroba zakrzepowo-zatorowa wystąpiła u 15 z 454 pacjentów (3,3%) w grupie edoksabanu iu 30 z 484 pacjentów (6,2%). ) w grupie leczonej warfaryną (współczynnik ryzyka, 0,52; 95% CI, 0,28 do 0,98). Continue reading „Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 6”

Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 5

Czas w terapeutycznym zakresie INR obliczono przy użyciu standardowych metod, 15 z początkowym czasem wprowadzania heparyny nieuwzględnionym i z korektą dla zaplanowanych przerw. U wszystkich pacjentów z zatorowością płucną poziom N-końcowych pro-mózgowych peptydów natriuretycznych (NT-proBNP) mierzono na początku badania (poranna próbka) w laboratorium podstawowym. Dysfunkcja prawej komory została zdefiniowana jako poziom NT-proBNP wynoszący 500 pg na mililitr lub więcej.16,17 Ponadto niezależny recenzent, który nie był świadomy zadań leczenia, ocenił wymiary prawej komory w kwalifikującym się tomografie komputerowym w losowej próbie 1002 pacjentów. Dysfunkcja prawej komory została zdefiniowana jako stosunek średnicy prawej komory do średnicy lewej komory wynoszącej 0,9 lub więcej,18,19 Wyniki
Pacjenci i leczenie
Rysunek 1. Continue reading „Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 5”

Wirus Zika czesc 4

Żaden pacjent nie był hospitalizowany podczas epidemii w Yap. Te częste objawy występowały na częstościach podobnych do tych w wybuchu Yap w kohorcie ciężarnych kobiet z infekcją wirusem Zika w Brazylii. 69 Wysypka jest zazwyczaj grudkowo-grudkowa i swędząca, 69 i gorączka, gdy występuje, jest na ogół krótkotrwała i niska. stopień.69 Inne objawy, które odnotowano w związku z ostrą infekcją obejmują hematospermię, 57,60 przemijające nudne i metalowe słuch, 27 obrzęk rąk i kostek, 27,70 i podskórne krwawienie.71 Komplikacje neurologiczne
Obserwowano związek czasowy i geograficzny między zespołem Guillain-Barré a epidemiami wirusów Zika na Pacyfiku iw obu Amerykach.19,21,72-74. W wybuchu epidemii w Polinezji Francuskiej wystąpiło 38 przypadków zespołu Guillain-Barré osoby, które ubiegały się o opiekę medyczną.19 Badanie kliniczno-kontrolne w Polinezji Francuskiej wykazało silne powiązanie (iloraz szans> 34) między zespołem Guillain-Barré a wcześniejszym zakażeniem wirusem Zika; wyniki badań elektrofizjologicznych były zgodne z podtypem neuropatii ostrej motorycznej aksonalnej zespołu Guillain-Barré.75 Zgłaszano również zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych76 i ostre zapalenie rdzenia77, które komplikuje zakażenie wirusem Zika. Continue reading „Wirus Zika czesc 4”

Potencjalne skutki zarządzania opieką nad praktyką specjalistyczną w Uniwersyteckim Centrum Medycznym

Rozwój zarządzanej opieki stanowi szczególne wyzwanie dla akademickich ośrodków medycznych, ponieważ popyt na usługi specjalistów prawdopodobnie nadal będzie się zmniejszać1. Ponadto plany zarządzania opieką często wysyłają pacjentów do szpitali środowiskowych po niższych kosztach. centra mają utrzymywać wysoki poziom skierowań do specjalistów, będą musiały obsługiwać większą populację. Dochody z planów praktyk wydziałowych stanowiły 32,4 procent całkowitego przychodu amerykańskich szkół medycznych w roku podatkowym 1991. Od 1989 roku dochody te znacznie wzrosły zarówno w dolarach, jak i jako procent ogólnych dochodów, i stanowią największą część finansowania szkół medycznych.3 Wykorzystaliśmy trzy modele do oszacowania liczby zarejestrowanych osób, których duże akademickie centrum medyczne potrzebowałoby w swoim systemie opieki zdrowotnej (HMO), aby zachować obecny poziom dochodów specjalistów. Continue reading „Potencjalne skutki zarządzania opieką nad praktyką specjalistyczną w Uniwersyteckim Centrum Medycznym”

Dziedziczna utrata słuchu i jej zespoły

Utrata słuchu jest prawdopodobnie najbardziej rozpowszechnioną spośród wszystkich chorób przewlekłych, a ponad 20 milionów Amerykanów cierpi na upośledzenie słuchu na tyle poważne, że wpływa na ich zdolność komunikowania się. Głęboka głuchota, która dotyka około na 1000 noworodków, ma oczywiste implikacje w zakresie edukacji wczesnoszkolnej, dostosowania rodzicielskiego do korzystania z komunikacji manualnej i możliwej izolacji społecznej. W ostatnim dziesięcioleciu nastąpiła niesamowicie ekscytująca eksplozja wyników badań podstawowych i klinicznych w dziedzinie ubytku słuchu u ssaków. Wynikało to po części ze zwiększonej uwagi na znaczenie zaburzeń komunikacyjnych w zdrowiu publicznym (np. Narodowy Instytut Głuchoty i Innych Zaburzeń Komunikacyjnych rozpoczął działalność pod koniec lat 80.) dzięki zwiększonemu finansowaniu federalnemu badań. Continue reading „Dziedziczna utrata słuchu i jej zespoły”