Powiekszenie watroby

Powiększenie wątroby stwierdza się: 1) w przekrwieniu wątroby czynnym i biernym; 2) w przypadkach wątroby żółciowej; 3) w ropnym zapaleniu wątroby; 4) w przerostowej marskości wątroby; 5) w zwyrodnieniu wątroby skrobiawiczym i tłuszczowym; 6) w przypadkach nowotworów wątroby złośliwych i łagodnych; 7) w niektórych postaciach kiły wątroby i w innych przewlekłych chorobach zakaźnych, np. w gruźlicy wątroby; 8) w bąblowcu wątroby, zwłaszcza wielopęcherzowym; 9) w zapaleniu dróg żółciowych; 10) w chorobach krwi (białaczka, ziarnica złośliwa, niedokrwistość złośliwa, czerwienica i in.; 11) w żółtaczce hemolitycznej; 12) w zespołach śledzionowo-wątrobowych na tle zaburzenia przemiany materii (choroby Gauchera, Niemann-Picka, Schuller-Christiana); 13) w tzw. zespole Bantiego. W niektórych chorobach powiększenie wątroby jest równomierne, w innych nierównomierne. Zmniejszenie wątroby stwierdza się: 1) w ostrym zaniku wątroby; 2) w zanikowej marskości wątroby; 3)w przypadkach wątroby kilakowej. Continue reading „Powiekszenie watroby”

Opukiwanie watroby

W przypadkach przewlekłych zmian zapalnych w ścianie pęcherzyka i dookoła niego, a także w razie nacieku nowotworowego jego ściany można go czasami stwierdzić obmacywaniem, nawet gdy jest znacznie mniejszy niż prawidłowy. Wyczuwa się wtedy twardy lub zbity przeważnie bolesny twór usadowiony w miejscu wcięcia pęcherzykowego wątroby. Powiększenie pęcherzyka niekoniecznie jest oznaką jego choroby. Pęcherzyk żółciowy wyczuwa się w postaci dużego guza w raku głowy trzustki, kiedy dopływ żółci do dwunastnicy ustaje wskutek zaciśnięcia wspólnego przewodu żółciowego. d) Opukiwanie wątroby. Continue reading „Opukiwanie watroby”

Podobnie gdy badamy proces uczenia sie musimy pamietac, ze nie istnieje on oddzielnie i samoistnie

Podobnie gdy badamy proces uczenia się musimy pamiętać, że nie istnieje on oddzielnie i samoistnie. W pierwszych sześciu rozdziałach książki rozpatrywaliśmy zagadnienie uczenia się w takiej lub innej formie, bezpośrednio lub pośrednio. Podkreślamy ten moment, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo (psychologowie czasami ponoszą tu również winę) pojmowania uczenia się jako czegoś oddzielnego, co można w jakiś sposób wyodrębnić z doświadczenia człowieka i jego postępowania. Dlatego też nasze rozważania na temat procesu uczenia się w tym rozdziale i kilku następnych rozpatrują uczenie się raczej. jako jedną ze stron zachowania się niż jako rodzaj zachowania. Continue reading „Podobnie gdy badamy proces uczenia sie musimy pamietac, ze nie istnieje on oddzielnie i samoistnie”

Nauczyciel rozklada ,rece i pyta: „Czy niczego nie nauczono cie w szkole podstawowej?”

Nauczyciel rozkłada ,ręce i pyta: Czy niczego nie nauczono cię w szkole podstawowej?. Czasami mógłby nawet spytać ucznia, czy uczył się kiedykolwiek, części mowy i używania przecinka. Uczeń niezmiennie patrzy zmieszany i mówi, że nauczyciele tych rzeczy nigdy go nie uczyli. Najprawdopodobniej, oczywiście, uczono go tego, lecz zapomniał. W każdym razie, jeśli chodzi o jego stan obecny, to przedstawia się tak, jakby nigdy przedtem nie słyszał o tych rzeczach, a więc nauczyciel szkoły średniej wzrusza z rezygnacją ramionami i zaczyna powtórkę podstawowych zasad gramatyki. Continue reading „Nauczyciel rozklada ,rece i pyta: „Czy niczego nie nauczono cie w szkole podstawowej?””

Faza 2 Próba Ponatinib w Philadelphia Chromosom-dodatnie białaczki AD 12

Wskaźniki tych zdarzeń, które początkowo zgłaszano w USPI w grudniu 2012 r., Wynosiły 7,6% w przypadku poważnych zdarzeń niepożądanych i 11,4% w przypadku wszystkich zdarzeń niepożądanych, ciężkich lub nie (mediana czasu trwania narażenia, 11 miesięcy wśród wszystkich pacjentów uczestniczących w badaniu). Dane dotyczące dodatkowych 13 miesięcy ekspozycji u pacjentów kontynuujących badanie, które były dostępne po przedłożeniu i przyjęciu naszego manuskryptu, wykazały, że skumulowana częstość poważnych zakrzepowych zdarzeń tętniczych wynosiła 11,8%; Częstość wszystkich zakrzepowych zdarzeń tętniczych, poważnych lub nie, wynosiła 17,1%. Gdy uwzględni się dłuższe narażenie pacjenta, częstości tych zdarzeń w jednostce czasu nie uległy zmianie w czasie. Jednak nagromadzenie się działań niepożądanych spowodowało częściową kliniczną poprawę w trwających badaniach ponatynibu i zakończenie przez sponsora pierwszej próby z randomizacją ponatynib versus imatynib (Ponatinib w nowo diagnozowanej przewlekłej białaczce szpikowej [CML] [EPIC]). Continue reading „Faza 2 Próba Ponatinib w Philadelphia Chromosom-dodatnie białaczki AD 12”

Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 2

Badanie Hokusai-VTE było randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniem klinicznym, które przeprowadzono w celu oceny edoksabanu w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Badanie zostało opracowane w celu poszerzenia możliwości zastosowania w praktyce w świecie rzeczywistym i zachęcania wszystkich pacjentów, w tym pacjentów z rozległymi chorobami, do zapisania się, poprzez określenie, że leczenie powinno być rozpoczynane na podstawie sprawdzonego, globalnego standardu pozajelitowej heparyny; że dawkę badanego leku należy zmniejszyć o połowę u pacjentów uważanych za bardziej zagrożonych krwawieniem (np. z zaburzeniami czynności nerek lub niską masą ciała); oraz że lekarze powinni mieć możliwość dostosowania czasu trwania leczenia po 3 miesiącach, zgodnie z oceną kliniczną lub ewolucją dowodów. Ponadto, pacjentów obserwowano przez 12 miesięcy, niezależnie od czasu trwania leczenia, w celu porównania wyników klinicznych dwóch schematów badań. Continue reading „Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 2”