Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich

Sekwencjonowanie całego egzonu jest diagnostycznym podejściem do identyfikacji wad molekularnych u pacjentów z podejrzeniem zaburzeń genetycznych. Metody
Opracowaliśmy rurociągi techniczne, bioinformatyczne, interpretacyjne i walidacyjne do sekwencjonowania całego eksonu w certyfikowanym laboratorium klinicznym, aby zidentyfikować warianty sekwencji leżące u podłoża fenotypów choroby u pacjentów.
Wyniki
Prezentujemy dane dotyczące pierwszych 250 probantów, dla których polecający lekarze zlecili sekwencjonowanie całego egzaminu. Pacjenci prezentowali szereg fenotypów sugerujących potencjalne przyczyny genetyczne. Około 80% to dzieci z fenotypami neurologicznymi. Zakres ubezpieczenia był podobny do ustalonych testów genetycznych. Zidentyfikowaliśmy 86 zmutowanych alleli, które były wysoce prawdopodobne u 62 z 250 pacjentów, osiągając 25% wskaźnik diagnostyki molekularnej (95% przedział ufności, 20 do 31). Wśród 62 pacjentów 33 miało autosomalną dominującą chorobę, 16 miało autosomalną recesywną chorobę, a 9 miało chorobę sprzężoną z chromosomem X. W sumie 4 probandy otrzymały dwie niepowiązane diagnozy molekularne, które potencjalnie zakwestionowały diagnozę kliniczną, która została postawiona na podstawie historii i badania fizykalnego. Łącznie 83% autosomalnych dominujących zmutowanych alleli i 40% zmutowanych alleli sprzężonych z chromosomem X wystąpiło de novo. Powracające fenotypy kliniczne występowały u pacjentów z mutacjami, które najprawdopodobniej były przyczyną tych samych genów i różnych genów odpowiedzialnych za genetycznie heterogenne zaburzenia.
Wnioski
Sekwencjonowanie w całym eksomeście zidentyfikowało leżącą u podłoża defekt genetyczny u 25% kolejnych pacjentów skierowanych do oceny możliwego stanu genetycznego. (Finansowane przez National Human Genome Research Institute.)
Wprowadzenie
Choroby Mendla uważane są za rzadkie, ale szacuje się, że zaburzenia genetyczne występują w tempie 40 do 82 na 1000 urodzeń żywych.1 Badania epidemiologiczne pokazują, że jeśli wszystkie wrodzone anomalie są uważane za część obciążenia genetycznego, to około 8% osoby są identyfikowane jako mające zaburzenie genetyczne przed osiągnięciem wieku dorosłego.2 Łącznie, rzadkie zaburzenia genetyczne dotyczą znacznej liczby osób.
Wielu pacjentów z chorobami genetycznymi nie ma określonej diagnozy. Standard praktyki obejmuje rozpoznanie określonych cech fenotypowych lub radiograficznych lub wyników biopsji, oprócz analizy metabolitów, testów genomowych, takich jak kariotypowanie lub hybrydyzacja genomowa porównawcza w oparciu o macierze, 3,4 lub wybór testów kandydatów na geny, w tym analizy pojedynczego genu i testy gen-panel. Większość pacjentów pozostaje bez diagnozy5. Brak diagnozy może mieć znaczące niekorzystne skutki dla pacjentów i ich rodzin, w tym brak możliwości zidentyfikowania potencjalnych terapii, nieumiejętność rozpoznania ryzyka nawrotu w późniejszych ciążach i brak zapewnienia przewidywanego przewodnictwa i prognozy
[więcej w: USG tarczycy, Ginekolog łódź, operacja endometriozy ]

Powiązane tematy z artykułem: Ginekolog łódź operacja endometriozy USG tarczycy