Podobnie gdy badamy proces uczenia sie musimy pamietac, ze nie istnieje on oddzielnie i samoistnie

Podobnie gdy badamy proces uczenia się musimy pamiętać, że nie istnieje on oddzielnie i samoistnie. W pierwszych sześciu rozdziałach książki rozpatrywaliśmy zagadnienie uczenia się w takiej lub innej formie, bezpośrednio lub pośrednio. Podkreślamy ten moment, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo (psychologowie czasami ponoszą tu również winę) pojmowania „uczenia się” jako czegoś oddzielnego, co można w jakiś sposób wyodrębnić z doświadczenia człowieka i jego postępowania. Dlatego też nasze rozważania na temat procesu uczenia się w tym rozdziale i kilku następnych rozpatrują uczenie się raczej. jako jedną ze stron zachowania się niż jako rodzaj zachowania. KAŻDY MA JAKĄŚ SWOJĄ TEORIĘ UCZENIA SIĘ W większości przypadków nie zastanawiamy się nad uczeniem się. Nie zastanawiamy się dotąd, dopóki nie musimy nauczyć czegoś innych lub dopóki nie napotykamy na problemy w toku własnego uczenia się. Nawet w tych ostatnich przypadkach bardz iej nas obchodzi pytanie: „jak” to osiągnąć, niż „dlaczego” i „jak to się odbyło”. Teorie uczenia się dotyczą głównie problemu „dlaczego” i „jak się to odbywa”; natomiast „jak to osiągnąć” należy do działu metod nauczania i uczenia się. Niemniej jednak stosowane przez nas metody są ściśle związane z teorią, którą wyznajemy. [przypisy: endometrioza, ginekologia estetyczna, USG genetyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza ginekologia estetyczna USG genetyczne