Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 3

Pełna lista kryteriów wykluczenia znajduje się w protokole. Randomizacja i badania
Randomizacja została przeprowadzona za pomocą interaktywnego systemu opartego na sieci WWW, z warstwowaniem zgodnie z kwalifikacyjną diagnozą (zakrzepica żył głębokich lub zatorowość płucna), obecnością lub brakiem tymczasowych czynników ryzyka oraz dawką edoksabanu. Wszyscy pacjenci otrzymywali wstępne leczenie enoksaparyną lub niefrakcjonowaną heparyną przez co najmniej 5 dni.12 Edoksaban lub warfarynę podawano w podwójnie ślepej, podwójnie ślepej próbie.
Edoksaban (lub placebo) rozpoczęto po odstawieniu początkowej heparyny. Continue reading „Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 3”

Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 2

Badanie Hokusai-VTE było randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniem klinicznym, które przeprowadzono w celu oceny edoksabanu w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Badanie zostało opracowane w celu poszerzenia możliwości zastosowania w praktyce w świecie rzeczywistym i zachęcania wszystkich pacjentów, w tym pacjentów z rozległymi chorobami, do zapisania się, poprzez określenie, że leczenie powinno być rozpoczynane na podstawie sprawdzonego, globalnego standardu pozajelitowej heparyny; że dawkę badanego leku należy zmniejszyć o połowę u pacjentów uważanych za bardziej zagrożonych krwawieniem (np. z zaburzeniami czynności nerek lub niską masą ciała); oraz że lekarze powinni mieć możliwość dostosowania czasu trwania leczenia po 3 miesiącach, zgodnie z oceną kliniczną lub ewolucją dowodów. Ponadto, pacjentów obserwowano przez 12 miesięcy, niezależnie od czasu trwania leczenia, w celu porównania wyników klinicznych dwóch schematów badań. Continue reading „Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 2”

Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Nie jest jasne, czy doustny inhibitor edoksabanu czynnika Xa może być alternatywą dla warfaryny u pacjentów z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową. Metody
W randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badaniu nieinnościowym losowo przydzielono pacjentów z ostrą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, którzy początkowo otrzymywali heparynę, w celu uzyskania edoksabanu w dawce 60 mg raz na dobę lub 30 mg raz na dobę (np. W przypadku pacjenci z klirensem kreatyniny 30 do 50 ml na minutę lub o masie ciała poniżej 60 kg) lub w celu otrzymania warfaryny. Pacjenci otrzymywali badany lek przez 3 do 12 miesięcy. Continue reading „Edoksaban kontra Warfaryna w leczeniu objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej”

Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich AD 10

Rozpoznanie u jednego z tych czterech pacjentów było podejrzewane na podstawie badania klinicznego, ale analizy sekwencyjne genów panelu Noonan nie pozwoliły zidentyfikować mutacji powodującej. Sekwencjonowanie całego eksonu wykryło szkodliwą mutację w CBL, stosunkowo nowym genie Noonan, który nie był włączony do panelu genów Noonan w czasie, gdy DNA pacjenta analizowano za pomocą tego panelu. Pozostali trzej pacjenci z nietypowymi klinicznymi fenotypami i zaburzeniami ze spektrum Noonana nie byli w bezpośredniej diagnostyce różnicowej. Sugerujemy, że wraz z ewolucją sekwencjonowania całego egzonu, aby scharakteryzować więcej pacjentów z nietypowymi prezentacjami znanych chorób genetycznych, poszerzy się spektrum fenotypów związanych z zaburzeniami genetycznymi. Continue reading „Sekwencjonowanie kliniczne całego egzaminu w celu rozpoznania zaburzeń mendlowskich AD 10”